دوست داشتنی‌های من

پیروزی هوش سالم

اصولا به نظر من آدمها دو دسته‌اند. آنها که از ماجراهای پلیسی- کارآگاهی لذت می برند و آنها که نمی‌برند. تفاوت این دو دسته را هم فقط آنها که از خواندن رمانها و داستانهای پلیسی- کارآگاهی یا دیدن فیلمها و سریالهای مبتنی بر آنها یا مشابه آنها لذت می‌برند درک می‌کنند! قصه‌های پلیسی- کارآگاهی با همه تفاوتهایی که در طول تاریخ تکوین این “ژانر” در آنها پدید آمده، همگی متکی است بر رقابت هوش سالم...

از خدا دولت این غم به دعا خواسته‌ام

بعضی می‌گویند موسیقی سنتی ایران و به طور خاص آواز غم‌انگیز است. هر کس حق دارد سلیقه و علاقه خود را داشته باشد. به ویژه این که به علل مختلف – از بیوشیمیایی گرفته تا تربیتی – وضع روانی آدمها متفاوت است. کسانی که چیزی را نمی‌پسندند حق دارند آن را نشنوند. اما لابد در مقابل کسانی هم که آن را می‌پسندند حق دارند آن را بشنوند و بگویند چرا آن را دوست می‌دارند. گمان می‌کنم غم‌انگیز برای انسانهای مختلف...

شکوه نجیبانه

بحث است درباره این که خوشنویسی هنر است یا نه؛ آن بحث را به جای خودش می فهمم. اما انکار نمی توانم بکنم که دیدن یک خط خوش برای من تجربه زیبایی شناسانه تعالی بخشی است. خوشنویسی با همه تکرارها و پیچ و تابهایش سلوک است، نه فقط برای آن که می نویسد بلکه حتی برای آن که با علاقه چشمش را به ضیافت پر رمز و راز خط ها و نقطه ها و گسستگی ها و پیوستگی ها می برد. خوشنویسی هر زبانی را دوست دارم، از جمله خوشنویسی...

محمد منصور هاشمی ما کم شماریم
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!