مثلث تداعی های گیاه و سنگ

حسین کاظمی ظاهرا از اوخر دهه چهل شمسی تا اندکی پس از انقلاب مجموعه نقاشی هایی کشیده است در یک حال و هوا. برخی بدون عنوان و برخی با عنوانهایی مانند گل و سنگ یا گیاه و سنگ. نقاشی هایی ساده. توده ای غلیظ از رنگ و دیگر مواد که به صورت مکعب یا مانند آن خود را با اقتدار بر بوم یا تخته سه لا گسترده است، در برابر خطوطی نازکتر اما عمودی. تقابل سکون سنگ و حرکت گیاه. کشمکش جمود و رویش که برجستگی های خشن مواد مختلط به خوبی دشواری آن را منعکس می کند. این نقاشی های تامل برانگیز نیمه انتزاعی را مثل همه آثار هنری دیگر می توان به انحاء گوناگون تفسیر کرد: "گل و سنگ در همه تابلوها یا با هم در ستیز و آویزند و یا با یکدیگر درمی آمیزند، و به هر حال آشکارا لازم و ملزوم هم اند و یکی بی وجود دیگری نمی تواند بود. آیا این دو را رمزهای زن و مرد و درشتی و نرمی و عشق و مرگ و روز و شب و آشتی و جنگ و مادینه جان و نرینه جان و آشنایی و بیگانگی می توان دانست؟" ( جلال ستاری، مجله فرهنگ و زندگی، اردیبهشت 1350).

موضوع: نوشته ها و گفته ها

 
صفحه قبل صفحه بعد