از "دفتر یادداشتهای بد"، مجموعه پانزدهم


مرگ یک لحظه است
که یک عمر مشغول‌مان می‌کند

مرگ یک عمر است
که یک لحظه اتفاق می‌افتد

----------------------------

تصورم این است که

برای مرگ بزرگ بعضی
جز این نمی‌توان گفت که

او
از دنیای کوچک ما رفت

------------------------

چگونه می‌شود برای کسی که
نمی‌فهمد بزرگی یعنی چه
آن را توضیح داد؟!

--------------------

بدی‌کردن ناشی از حقارت است
خوبی‌کردن ناشی از بزرگ‌منشی
به همین سادگی

بدکار و ظالم و زورگو
هرگز بزرگ نیستند
به همین سادگی

-----------------------

رقت‌انگیزتر از کودکی که
بزرگ‌منش‌تر است از والدین‌اش
ندیده‌ام

شوق‌انگیزتر از کودکی که
بزرگ‌منش‌تر است از والدین‌اش
ندیده‌ام

---------------------

آدمی که نتواند در حوزه‌ای داوری درست بکند
نمی‌تواند در آن حوزه کار درستی خلق کند

ارزیابی درست کار دیگران
و ارزیابی درست کار خود
راه خلاقیت است

-------------------

نمی‌دانم در واقع کدام از دیگری انتقام می‌گیرند؟!

نابغه‌هایی که استادان معمولی متشخص
باید راجع به آنها حرف بزنند و بنویسند

یا استادان معمولی متشخص
که باید راجع به نابغه‌ها حرف بزنند و بنویسند

---------------------------

گاهی خیال می‌کنم
پیدایی شاهکارهای بزرگ از وقتی رو به انقراض نهاد
که نوشتن یادداشت و مانند آن
مصاحبه و گفتگو و میزگرد و مثل آنها
برای پرونده‌ها و ویژه‌نامه‌ها و مانند اینها
باب شد

چای فوری / قهوه فوری / فکر فوری / هنر فوری!

--------------------------

نشانه مهم بودن و مدیریت بین ما ایرانی‌ها
وقت نداشتن است

یک نشانه کاملا معیوب!

آخر کسی که نمی‌تواند وقت خودش را تنظیم کند و کارهایی که می‌خواهد انجام دهد بیش از وقتش است
مدیر است؟ مهم باید باشد؟ یا ابلهی است که ابوالمشاغل بودن را پرده ناتوانی‌اش قرار داده است؟

-----------------

نمی‌دانم کی به آدمهایی که کاری نکرده‌اند
گفته می‌توانند برنامه‌ریزی کنند برای رشد کار دیگران

شاید هم باز بازی پیچیده ناخودآگاه آدمی در کار است
برنامه‌ریزی می‌کنند تا کارهای بقیه هم به نتیجه نرسد!

---------------

آدم‌حسابی‌شدن
یک امر درون‌زاست
برنامه‌ریزی دیگران
کسی را آدم‌حسابی‌ نمی‌کند

-----------------

یکی از شگفت‌انگیزترین چیزهایی که در عالم دیده‌ام:

اینهمه آدم کم‌خرد کم‌انصاف کم‌شعور
و برآیندش
خرد جمعی‌ای که قضاوت‌های تاریخی‌اش
عین خرد و انصاف و شعور است

فتبارک الله...

-----------------

یک عمر به سختی زندگی می‌کنیم

تا به پیری برسیم

تا

همه زندگی سختی که داشته‌ایم

فراموش کنیم

----------------

آلزایمر
شوخی خداست
با
خودبزرگ‌بینی‌های آدمیزاد


نوشته محمد منصور هاشمی

موضوعات: دفتر یادداشت های بد